Webgune honek cookieak erabiltzen ditu ahalik eta erabiltzaile-esperientziarik onena eskaintzeko. Cookieen informazioa zure nabigatzailean gordetzen da, eta hainbat funtzio betetzen ditu: gure webgunera itzultzen zarenean zu ezagutzea eta gure taldeari web orriaren zein atal iruditzen zaizkizun interesgarrienak eta erabilgarrienak ulertzen laguntzea.
Artea eta fedea · Plentzia
SANTA MARIA MAGDALENA
Plentziako hiribilduaren goiko aldean, alde zaharra menderatuz eta oraindik ere marinel izaera nabarmena duen plaza baten buruan, Santa Maria Magdalena eliza dago. Bertara iritsi zara bilaketa espiritual bati jarraituz, familiako tradizioetan bilatuz edo, besterik gabe, inguruan ditugun paraje ederrek erakarrita.
Ongi etorri. Plentziako herriak, fede handiko eta hiriko zaindari Madalenarekiko debozio handiko jendea, eraikitako tenplu bikain hau bisitatzera gonbidatzen zaitugu. Artez eta espiritualtasunez betetako leku honetan sakondu aurretik, historia pixka bat kontatuko dizugu.
1299ko urriaren 5ean, Diego Lope de Haro, Bizkaiko jaunak Plentziako hiribildua sortu zuen, jatorriz, Plasencia de Butrón, bere aitona Lope de Harok 1236an egindako jatorrizko fundazioa bultzatzeko. Bizkaiko ondorengo jaunek eta Gaztelako erregeek hiribilduko foruak berretsi zituzten. Sorrerako dokumentuan balea arrantzatzeko gune bat aitortzen zitzaion jatorriz marinel eta arrantzale den herri honi. XVI. mendearen hasieran sortu zen Plentziako Marinelen Kofradia, Barrika, Sopela, Lemoiz eta Gorlizko itsasgizonak ere biltzen zituena, eta merkataritza, arrantza eta nabigazioari buruzko guztia gobernatzen zuen. Plentziar marinel asko beste portu batzuetako ontzietan zeuden.
Aurreko tenplu baten gainean eraikia, ez da zehatz-mehatz ezagutzen haren eraikuntza. Hala ere, dorrearen eraikuntzari buruzko zenbait erreferentziek 1522 inguruan kokatzen dute. XVI. mendeko lehen hamarkadak oparotasun garaiak izan ziren, eta, beraz, neurri handiagoko tenplu bat eraiki behar izan zen. Horrela, hiribilduko bizilagunen behar espiritualak betetzeko. Aipatu dorrearen soiltasuna nabarmentzen da; izan ere, defentsa-izaera du eta itsasadarraren ibilbidearen gaineko zaintza-funtzioak betetzen ditu.
“Zatozte niregana, nekatu eta zamatu guztiok, eta neuk emango dizuet atseden. Hartzazue nire uztarria eta ikasi niregandik, gozoa eta bihotz-apala bainaiz ni, eta aurkituko duzue bizitzarako atsedena; eramanerraza baita nire uztarria eta arina nire zama”
Mateo 11, 28-30
Datu historiko hauek ezagutu ondoren, barruti sakratura sartu. Ikus dezakezunez, marinel motako eliza gotiko soila da, egongela edo hallenkirche motako eliza. Oinplano angeluzuzena, burualde zuzena eta hiru habearte ditu, erdikoa alboetakoak baino zabalagoa. Egurrezko armadura bikaina duen estalkia nabarmentzen da, Bizkaian bakarra. Molduraz, zirkuluz eta zerra-hortzez apaindutako kapitelak dituzten sei zutabe oktogonal lirainek eusten diote sabaiari. Eraikina harriz egina dago, eta horrek arkitektura gotortuaren itxura ematen dio.
Tenpluaren atzealdean zaude. Bisita erdiko pasillotik poliki ibiliz hasteko gonbidatzen dizugu, tenpluaren bururaino iritsi arte. Egurrezko koruaren azpian, Pasioren Poliptikoaren erreprodukzioak ikus ditzakezu, Nottinghameko tailerretatik datorrena. Gotikotik Errenazimenturako igarobidearen alabastrozko behe-erliebe apartak dira, 1440 eta 1480 bitartean datatuak. Jaunaren Pasioaren eszena desberdinak; Atxiloketa, Gorespena, Gurutziltzaketa, Ehorzketa Santua eta Berpizkundea, bere estiloko multzorik harrigarrienetako eta deigarrienetako bat da herrialde osoan.
“Izan ere, Jainkoak hain maite izan zuen mundua, non bere Seme bakarra eman baitzion, harengan sinesten duenik inor gal ez dadin, baizik betiko bizia izan dezan.”
Joan 3, 16
Jarrai dezagun bisitarekin. Sabaitik zintzilik dagoen ontziak atentzioa eman dizu. Itsasontzi baten maketa da, marinel exbotoa, garai batean eskaintza gisa ematen zena, emandako mesedeak eskertzeko. Zure ezkerrean, Ebanjelioaren nabean, Kristo Etzanda handi bat ikus dezakezu. Horren gainean, egurrezko panel batean, GURUTZE-BIDEKO XIV egonaldietako 14 gurutzeak ikus ditzakezu. Askotan ematen du Jesusi bere Pasioan eta Heriotzan laguntzea hilobian amaitzen dela, eta ahaztu egiten dugu hirugarren egunean Kristok hildakoen artetik berpiztu zela eta bizirik dagoela gure artean. VIA LUCIS. Jarraian, Plentziako zaindaria, San Antolinen tailua dago. Irailaren 2an ospatzen dira bere omenezko herriko jaiak.
Aldareraino jarraitzen du. Bertan, maskor formako bataiarri berezi bat dago. Belaunaldiz belaunaldi, Plentziako seme-alabek bertan bataioa jaso dute. Bataioa kristau bizitza osoaren oinarria da, bizitzaren ataria Espirituan eta gainerako sakramentuetara sartzeko atea. Hemen jasotzen dugun Bataio bidez, bekatutik askatuak gara, Jainkoaren seme-alaba bezala birsortuak, eta bere Elizan sartuak.
“Ezin izango da inor Jainkoaren erreinuan sartu, uretik eta Espiritutik jaiotzen ez bada”
Joan 3, 5
Tenpluaren burualdearen ezkerraldean, arrantzale eta marinelen zaindari den Karmengo Ama Birjinaren tailua ikus daiteke. Itsas zabaleko hondoratze eta ekaitzetatik babesteko eskatzen zaio. Eskuinean, San Pedro apostoluaren tailu bitxi bat, oilar bat lagun duela, negarrez ari da, Jaunari uko egin diolako. San Pedro marinel eta arrantzaleen zaindaria ere bada, eta horrek herri honetako marinelen dedikazio urruna gogorarazten digu.
Geroxeago, han zeudenek, hurbildurik, Pedrori esan zioten: –Bai, hi ere horietakoa haiz, noski; hizkeran ezagun duk. Orduan, Pedro biraoka eta maldizioka hasi zen: –Ez dut ezagutzen gizon hori. Une hartan oilarrak jo zuen. Gogoratu zitzaion Pedrori Jesusek esana: «Oilarrak jo baino lehen, hiru aldiz ukatuko nauzu», eta, kanpora irtenik, negarrari eman zion saminki.
Mateo 26, 73-75
Erdiko idulkian, Maria Magdalena penitentzigilearen tailu fin bat dago. Ezkerreko eskuan, penitentziaren sinboloa den gurutze txiki bati eusten dio. Santa Maria Magdalena eredu bikaina da guretzat guztiontzat. Bere iraganeko bekatuengatik eta giza iritziengatik ez zen gelditu. Bihotz-bihotzez sinetsi zuen bere Jaunarengan, eta bihurketaren eta erabateko entregaren ikono bihurtu zen. Hormaren goialdean, Kristoren gurutziltzatu handi bat ikus dezakegu. Gurutzean Jesusek bekatutik eta heriotzatik libratu gintuen bere bizitza gure alde emanez eta hirugarren egunean berpiztuz. Madalena izan zen Jesus Berpiztua Pazko igande goizean ikusi zuen lehen pertsona. Eta egun hartatik bizirik dirau gure artean.
Amaitzera doa elizako bisita, zeinetan uztartu baititugu artea eta fedea. Zure bisita atsegina izatea nahi dugu. Tenplua utzi baino lehen, gonbita egin nahi dizugu zure baitara biltzeko eta otoitzerako tartetxo bat har dezazun, Sagrarioaren aurrean Jainkoa gurtu eta loriatzeko, tenplu honetako altxorrik handiena.
“Asteko lehen egunean Magdalako Maria hilobira joan zen goizean goiz, artean ilun zegoela, eta harria hilobitik kendua ikusi zuen”
Joan 20, 1
OTOITZA
O, Jainkoa gure Aita, Maitasuna eta Batasuna iturri, Andre Maria Birjin Santuaren bizitzan kristau eredu bat eman diguzuenak, ematen digula, Santa Maria Magdalenaren interzesioaren bidez, Hitza entzuten jarrai dezagun, bihotza bihurtzeko bakarrik eta arima bakarra Kristo Jaunaren inguruan. Jainkoa den eta zurekin bizi eta errege egiten da, Espiritu Santuaren batasunean, betirako. Amen.
EBANGELIOA
Aingeruek esan zioten: –Emakume, zergatik ari zara negarrez? Hark erantzun zien: –Nire Jauna eraman dute, eta ez dakit non ipini duten. Berehala, atzera begiratu eta Jesus ikusi zuen zutik, baina ez zen konturatu Jesus zela. Jesusek esan zion: –Emakume, zergatik ari zara negarrez? Noren bila zabiltza? Hark, baratzezaina zelakoan, esan zion: –Jauna, zuk eraman baldin baduzu, esadazu non ipini duzun, eta neuk jasoko dut. Jesusek esan zion: –Maria! Honek, hurbilduz, esan zion hebreeraz: –Rabbuni! (hau da, Maisu). Jesusek esan zion: –Utz nazazu–Utz nazazu, oraindik ez bainaiz igo Aitarengana. Ea, zoaz nire senideengana eta esaiezu neure eta zuen Aitarengana noala, neure eta zuen Jainkoarengana.
SAN JOAN 20, 13-17
BILA NENBILEN
Gauez, ohean, neure bihotzeko kutunaren bila nenbilen. Bila ibili, bai, baina aurkitu, ez.
Jaiki eta hirian zehar abiatu nintzen, kale eta plazetan zehar, neure bihotzeko kutunaren bila. Bila ibili, bai, baina aurkitu, ez.
Hirian zehar dabiltzan zaindariek aurkitu ninduten. –Ikusi al duzue nire bihotzeko kutuna?– galdetu nien.
Haiengandik aldendu nintzeneko, aurkitu nuen neure bihotzeko kutuna. Gogor heldu nion, ez diot berriz jaregingo, neure amaren etxean sartu arte, sortu ninduenaren logelan sartu arte.”
KANTARIK EDERRENA 3, 1-4
BISITA BIRTUALA
EGIN ZURE EKARPENA
Autofinantzaketa da katoliko guztiok geure gain hartu behar dugun erronka, gure komunitatea mantentzea gure esku baitago. Hori familia-harpidetzaren bidez egiten da, erosoa, egonkorra eta Errenta Aitorpenean desgrabatzen dena.